متنم برگشت خورد. باورم نمی شد. هشت ساعت تلاش بی وقفه پشتش بود، به علاوه ی یک شب بی خوابی...

مشاهده یادداشت خصوصی

الحمدلله رب العالمین به تاریخ دوشنبه شانزدهم اسفند نود و پنج خورشیدی-شب

لباس ها و غذاها را پخش کردیم. دلم می خداست غذاها گرم می بودند. نشد. کارم طول کشیده بود. وقتی رسیدم فرصت گرم کردن شان نبود... اما آن جا که رفتیم دیدم مساله انگار غذای گرم و سرد نیست. یعنی تمام مساله، این نیست... یکی شان موقع برگشت ازم جدا نمی شد. احساس کردم لباس و غذا، مساله ش نیست... طردشدگی عا

با دو روز تاخیر، تولد ال را تبریک گفتم. انقدر خوش حال شده بود که از واژه ی "شگفت زده ام" استفاده کرده بود... بحران: حالا باید منتظر بمانم و ببینم دختره ی کله شق، با این "شگفت زدگی" دوباره چه گندی به اعصاب هر دویمان و به رابطه مان می زند :)

وبلاگ شماره ی سه را بستم. این دو ماه اخیر کامنت ها غالبا سوال از مسائل شخصی م بود! در صورتی که فکر می کردم آن جا با مساله مندترین مخاطب های وبلاگی م طرفم! تاملات میان متنی: واقفم که حس کنجکاوی در همه ی آدم ها وجود دارد، واقفم که بعضی از همان سوال های شخصی از روی لطف/پی گیری/نگرانی بوده، اما "غالب" ک

عین.ر توی پست جدیدش از "زن نوین" نوشته بود. ایده ی اصلی اش را باور داشتم. ساده تر و گمراه کننده ترش را پیش تر توی "لذات فلسفه" خوانده بودم. تغییر ماهیت خواست ها و کنش های زن... اما در مورد امکان/امکانات "نوین" بودن زن در جامعه ی ایران ننوشته بود. این حلقه ی مهمی از تحلیل بود که ازش غفلت کرده بود... ...

پیش تر در مورد ف نوشته بودم پدیده ها را طبق نظام تکوینی کنت می فهمد. یعنی دید علمی و راه حل های علمی را بیش از هر چیز دیگری "درست" می داند. فکر می کردم یک جای این نوع تفکر می لنگد. چون قبلا نوشتم، توضیح بیش تر نمی دهم. فقط همین که دیروز متوجه شدم خیلی ها توی مخمصه ی علم گرایی و علم پرستی افتاده اند....

اسفند را از فروردین، دوست تر دارم...

چهار سال پیش قرار بود با میم کارهایی بکنیم. قرار بود من برای مجوز اقدام کنم و او بدون نوبت و تکلف های مرسوم، مجوزم را جلو بیاندازد. قرار بود روی فرهنگ عمومی کار کنیم. تقسیم کار این طور بود که کارهای نظری اش با من باشد، و میم اجرا کند. تیمی که تشکیل داده بودیم را گسترش می دادیم. حداقل هفته ای سه چهار...

شده ام مثل جوجه تیغی؛ خودم را جمع کرده ام تا به موقع تیغ هایم را پرت کنم!!

گرایش های مارکسیستی زیاد شده... از نظر تاریخی اول و بعد روان شناختی توجهم جلب شده، بعد از این دو، از نظر جامعه شناختی هم.

کم کم باورم را به ندای قلب ها از دست می دهم؛ توی قلبم کسی را صدا کرده ام، که نشنیده...

چهارشنبه آشوب بودم... 1. صبحم با خبر خودکشی ر شروع شد. از میان میله های مژه هام اشک هام می ریخت روی بالشم... 2. ساعت ده حالم داشت به تر می شد چون ب گفت "خودکشی" نبوده، "خودکشی ناموفق" بوده؛ اما با آقای شین بحثم شد. سر طرحی که زده بود و دو تا مورد غیراخلاقی داشت... من با سیاست های ... کاری ندارم، حتی...

دیشب ح برایم نوشته بود "حواسم بهت هست"... قبل و بعدش هم چیزهایی نوشته بود، اما این جمله اش! فقط همین جمله اش! بعید می دانستم ح بتواند یا اصلا بلد باشد ادای چنین جمله ای را... حتی توی ذهنم ماند که بعدش نقطه ی تنها گذاشته بود، نه سه نقطه! تاملات میان متنی: از این جهت که ما مدام در حال توضیح دادن به هم...

باید یک عالمه بخوابم، مثلا هزار سال...

من فکر می کنم آدم های درون گرا به بهشت می روند؛ به خاطر تمام چیزهایی که می شد گفت، ولی نگفته اند...

دومرتبه یک عده نشسته اند و از گرفتن اسکار و فلان، در پوست خود نمی گنجند... فیلم های فرهادی، خوش ساخت اند، قبول. اما بازنمایی یا وانمود چه چیزی است؟! این، خوش حالی دارد؟! چند قرن بگذرد تا در مورد غفلت جمعی ما در این برهه از تاریخ به عنوان انحطاط فرهنگ عمومی، نوشته شود و چه درس ها که گرفته نشود... جام...

باید تمرین کنم کم تر فکر کنم. من نیازی به این همه فکر کردن ندارم.

برایش توضیح دادم من ایده آلیست نیستم، واقع گرام؛ یک واقع گرای خیال باف!