یک حس خوبی توی نگاه کردن به جاده هست که تخیلم را عمیق می کند، فکرهام را پرواز می دهد، مرا از زمان و مکان و بُعدهای دیگر هستی جدا می کند... بحران:xa0تمام چهل دقیقه را به برهوتِ جاده هایی که جلوی چشمم رژه می رفتند، نگاه می کردم...

[unable to retrieve full-text content]دیروز خوش حال بودم که به آدم ها با طمع نگاه نمی کنم. آخر شب از فکر این که خوش حالی ام از روی کبر باشد، از خودم خجالت کشیدم...

کانال های تحلیلی با موضوع رسانه و رسانه ها، تا حد زیادی سیاسی شده اند. این باعث می شود کم تر از مطالب شان لذت ببرم. شاید کسی بگوید رسانه و سیاست از هم جدا شدنی نیستند. قبول می کنم. اما... به زعم من اگر نگاه رسانه از بالا باشد و طی آن تحلیلی فراسیاسی یا کلان-سیاست-نگری اتفاق بیفتد، به نقش "واسطه"گری ...

دارم کم کم عارف مسلک می شوم! مثل پیرهای جهان دیده، انگار آخر دنیا را دیده ام، تجربه کرده ام... الان اگر به باقی عمر فکر کنم فقط یک انگیزه مرا زنده نگه خواهد داشت: نیکی... انقدر شوق خوب بودن پیدا کرده ام که...

[unable to retrieve full-text content]جامعه ی ما جای امنی برای کودکان نیست... از غصه ی این واقعیت، امروزم شب است!

همه جای دنیا همین طور است که تحصیل کردگانش این طور با تیشه به ریشه ی سنت می زنند؟ نمی فهمم وقتی «علم» و «علم مدرن» توجه افراد را جلب می کند، چرا فلسفه ی علم مدرن برایشان تامل برانگیز نمی شود؟ غرب زدگی و غرب پرستی را تقریبا توی همه ی وجوه علم پرستی اطرافیانم می بینم. این تمایلات، از این جهت که ترویج

گزارشم را فرستادم برای آقای ب. توی ای میلم نوشته بودم دلم می خواهد کجا منتشر شود. تا شب که خبری نشد، فکرکردم حتما نتوانسه موافقت دبیر سرویسش را جلب کند. چون گزارش طوری بود که می شد تفسیرهای ضددولت هم ازش داشت... برای چند نفر دیگه هم xa0فرستادم... فردا صبحش (یعنی پریروز) لینک گزارشم را که توی دو تا س...

[unable to retrieve full-text content]امروز مرزهای خل و چلی را جا به جا کرده ام! با این همه کار نکرده و لیستی که نیاز به تیک خوردن دارد، نشستم و با حوصله تمرین خط کردم!!

درک عالم هستی (آن گونه که هست، نه آن گونه که می پنداریم)، نیاز به قلبی فراخ و عزمی استوار دارد... ماه های پیش وقتی پای سخنرانی دکتر ه.و نشسته بودم و از «وجود» می گفت؛ درک روشنی از این جمله نداشتم که «وجود در عالم هستی، یکی است؛ و هر موجودی، تکه ای از آن وجود مطلق است»... این روزها با بهت و حیرت بسیا

[unable to retrieve full-text content]چه قدر این یک هفته حواسم پرت بود. امروز موقع تایپ کردن، متوجه شدم ناخن هایم چه قدر بلند شده اند. خوبی زمان این است که می گذرد...

سه شنبه صبح با خانوم عین رفتیم آی اس پ... بعد از جلسه هر دو انرژی شدیدا مثبتی داشتیم! بعدازظهر اما، حال دیگری بود. خبر رسید مامان الف را از اتاق عمل بیرون آورده اند. معده اش را خارج کرده بودند، به هوش نمی آمد. اجازه ی ملاقات نداشت و و و ترس را توی چشم های مامان دیدم. باهاش حرف زدم تا به این چیزها فک

دیروز دنیا پر از خبرهای بد بود. دکتر گفت مامان الف نهایتا تا دو ماه دیگر... جدایی میم و الف هم انگار دارد جدی می شود... خبر غروب مریم میرزاخانی هم که منتشر شد... نمی دانم به چه چیزی فکر کنم که کمی خوش حال باشم... بهانه های گریه کم نیستند...

[unable to retrieve full-text content]دنیا اگر به کام دیگران نباشد، به کار من هم نمی آید...

پیش تر در "بحران انتحار" گفته ام که کم ترین اثر انتحار در من، قرار یافتن روحی ناآرام و آرام گرفتن ذهنی مشوش است؛ روح و ذهنی که "من" را ساخته اند. انتحارxa0کردن های متناوبم، غالبا برگشت ناپذیرند و پسxa0از آن ها، رهایی و سبکی را تجربه می کنم، پروازی بلند... این روزها سخت آشفته ام، آشفته ی یک پرواز، و ...

توصیه می کنم اگر جزء ناصحین اجتماعی هستید، از خواندن این پست درگذرید! طبق تقسیم کاری گاها ناعادلانه، افرادی در موقعیت های پست (با فتح پ!) کاری قرار می گیرند که کلمه ی محترمانه ای که برای نامیدن آن ها رایج شده، "خدمات" است. گرچه نسبت به آن هاxa0ظنین هستم، آن هم نه ظنی خوب؛ اما صحبتم درخصوص چنین نسبتی...

ب.ت را اتفاقی وقتی از کلاس برمی گشتم، دیدم. در مورد عکس ها حرف زدیم... چند شب قبل عکس های خانه ش را فرستاده بود. همه چیز به نظرم متوسط رو به خوب آمد. و با دیدن عکس ها این فکر توی سرم می پیچید که ب.ت توی این خانه خوش بخت است؟

[unable to retrieve full-text content]تا امشب فکر می کردم چیزهای بی بدیلی در خود دارم. امشب فهمیدم گویا همان ها را هم ندارم! چه به تر! هر چی بی غرورتر، سبک بال تر...

[unable to retrieve full-text content] پرشین بلاگ هم بازی درآورده!

میهمانی گروه را نرفتم. چیزهایی توی آن جمع هست که آزارم می دهد. قصد مرورشان را ندارم. فقط همین قدر می فهمم که مدتی فاصله گرفتن، حالم را خوب و خوش کرده است!

[unable to retrieve full-text content] باید تدریس را توی برنامه ی کاری ام بگنجانم. دو سه واحدی در ترم جدید احتمالا...